Ήμουν έτοιμος εδώ και μέρες να γράψω ένα γραμματάκι σε όλους εδώ, για το αγαπημένο πόνημα των ημερών, τη «Βενέμπρα».

Έλεγα θα βάλω το δελτίο τύπου και αρκεί αλλά τελικά έπρεπε να γίνει μια εισβολή κι ένας πόλεμος για να συνειδητοποιήσω πως αυτή η παράσταση/performance δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια λούπα-

ένα παιδί που γεννιέται μέσα στον όλεθρο, αναπνέει, φέρει, σπέρνει για πάντα όλεθρο.
Μπορεί όμως στο ενδιάμεσο να ζήσει, να ελπίσει, να ερωτευτεί. Αλλά-

αγάπης αγώνας άγονος.

Υ.Γ
Ευχαριστώ από τα βάθη, την Κλεοπάτρα, τον Μιχάλη και τον Βασίλη που μου ξαναθύμισαν τι σημαίνει δημιουργικός χρόνος, ευχαριστώ τον Τάσο για την αμέριστη υποστήριξή του και τον Χρυσόστομο και τον Φώτη για την εμπιστοσύνη τους.

«Η Βενέμπρα είναι μια γυναίκα που απλώνει με τη φωνή της παράδοξες μελωδίες και σκοπούς γλυκούς, μα συνάμα θανατερούς.

Γεννημένη μέσα στην δίνη ενός πολέμου, κατάφερε να επιβιώσει από αυτόν, στιγματισμένη όμως από την ανάσα του θανάτου, η σκιά του οποίου παρέμεινε ο μοναδικός πραγματικός της σύντροφος και οικογένεια. Μια γυναίκα καταδικασμένη να μην βρίσκει πραγματική γαλήνη ανάμεσα στους ζωντανούς, όντας μια δυσαρμονική πλην γοητευτική παραφωνία για την ύπαρξή τους.

Η περφόρμανς “Βενέμπρα, ένα έργο για φωνή, βιόλα και κιθάρα” εμπνέεται από το διήγημα “Γυναίκες που τραγουδούν αποχαιρετισμούς” του Χρυσόστομου Τσαπραῒλη, το οποίο βρίσκεται στη συλλογή με διηγήματα του ίδιου και χαρακτικά του Φώτη Βάρθη “Γυναίκες που επιστρέφουν” (εκδόσεις Αντίποδες, 2020). Κοινή αφετηρία και των δύο δημιουργών αποτελούν εννέα παραλογές της δημοτικής παράδοσης, εννέα πρόσωπα γυναικών που βρίσκονται σε οδυνηρές καταστάσεις, απειλητικές και απόκοσμες δημιουργώντας «μια νέα αφήγηση του πόνου των γυναικών που υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν». Έτσι και η ιδέα για το αρχικό διήγημα προήλθε από την παραλογή της Προποντίδας «Κοράσιν ετραγούδαγε» και από την μυθολογική αχλή γυναικών που το τραγούδι τους είναι θανάσιμο (Σειρήνες, Banshees).
Η “Βενέμπρα” έρχεται να προσδώσει στο αρχικό διήγημα ήχο και πνοή μέσα από τρία όργανα(φωνή, κιθάρα, βιόλα) και μουσικούς αυτοσχεδιασμούς που άλλοτε συμπορεύονται και άλλοτε συγκρούονται με τις λέξεις, πότε τις εγκαταλείπουν, πότε τις επιτρέπουν να επανακάμψουν και πότε τις μεταμορφώνουν σε τραγούδια-είτε πιο σαφή κι ευδιάκριτα, είτε σαν μνήμες θολές και απόηχους σβησμένους.
Ένα τοπίο ήχων από χορδές, ανθρώπινες και μη, που πάλλονται αποζητώντας να αποτινάξουν από πάνω τους την ταυτότητα του οιωνού αποκαλύπτοντας τα μύχια και ανείπωτα, ξορκίζοντας την προδιαγεγραμμένη μοίρα. »
Φωνή: Κλεοπάτρα Μάρκου
Βιόλα: Μιχάλης Καταχανάς
Κιθάρα, λούπες: Βασίλης Τζαβάρας
Συνθέσεις, αυτοσχεδιασμοί: Μιχάλης Καταχανάς, Βασίλης Τζαβάρας
Συντονισμός-Δραματουργία: Κωστής Καλλιβρετάκης
Αφίσα: Χαρακτικό, ευγενική προσφορά του Φώτη Βάρθη
Σχεδιασμός εξωφύλλου και προγράμματος: Ευτυχία Λιάπη
Φωτογραφίες: Κωστής Καλλιβρετάκης
Μια συμπαραγωγή της ΑΜΚΕ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΕΧΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ- ΠΕΤΡΟΣ ΑΛΑΤΖΑΣ
και του Red Jasper Cabaret Theater (Κεφαλληνίας 18)
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: 6,8,13,15,20,22, 27,29 Μαρτίου και 5,12 Απριλίου στις 21.00
Διάρκεια παράστασης 60 λεπτά
τιμή εισιτηρίου 12 ευρώ, 8 ευρώ(μειωμένο)
τηλ. 2108822551

Προπώληση viva.gr

http://www.viva.gr/tickets/theater/venebra-ena-ergo-gia-foni-viola-ke-kithara/
(Η είσοδος επιτρέπεται μόνο στους έχοντες πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης.)

10 Replies to “«Βενέμπρα» ένα έργο για φωνή, βιόλα και κιθάρα

  1. Πολύ όμορφη δημιουργία μέσα στο ζόφο
    Μακάτι να ερχόμουν.
    Καλή επιτυχία..

    • Θα κάνω τα πάντα να τη φέρουμε πάνω φίλε αγαπημένε.

  2. Στείλε μου δελτίο τύπου μήπως το παρουσιάσω εμβόλιμα στην εκπομπή μου

    • Καλημέρα Ελεονώρα, αυτό είναι το δελτίο τύπου! (Χωρίς το εισαγωγικό κειμενάκι).

  3. Υπέροχη σύλληψη δυστυχώς δεν έχω πιστοποιητικό εμβολιασμού

    • Νομίζω θα τριγυρίσει και αργότερα η «Βενέμπρα» μας, σε διάφορα μέρη και πόλεις.

Άφησε ένα σχόλιο