Άγιος Χαράλαμπος

Εκείνο το βράδυ το πήρε απόφαση·επιτέλους. Έστησε τη σκάλα ακουμπιστά στο στύλο της ΔΕΗ, ανέβηκε αργά μέχρι το πλατύσκαλο και με το σκουπόξυλο έδωσε μια στο γλόμπο. Κι εγένετο σκότος· το πολυπόθητο. Έμεινε ‘κει μαρμαρωμένος, όσο να συνηθίσουν τα μάτια στο φως των αστεριών και την αντανάκλαση της θάλασσας-της άηχης εκείνο το απόβραδο. Και τώρα; […]

Levante

Είχα ξεχάσει μες τη τσέπη του μαγιώ φύλλα ξερά από τη λεβάντα του κήπου. Κι έτσι όπως βούτηξα στη θάλασσα μετά, βρέθηκαν οι λεβάντες στον κόσμο του βυθού Και μοσκομύρισε ο τόπος. Και βρέθηκε ένας αχινός που τις μάζεψε μία-μία και τις πέρασε στα αγκάθια της καλής του που ήταν έτοιμη να γεννήσει. Πού να […]

Έγινε καλοκαίρι

Είναι ακούνητη η θάλασσα απόψε-ακούνητοι ηχούν κ’ οι άνθρωποι. Μόνο στο βάθος παίζει ένα ραδιοφωνάκι, το φέρνει το αεράκι σαν ασήμαντο -μπορεί από τη βάρκα απέναντι που απλώνει δίχτυα ή από κάποια βεράντα κάπου στα χαμένα πεύκα. Α, και μια κουκουβάγια που με απείλησε ή με παρακάλεσε-ποτέ μου δεν κατάλαβα. Της απάντησαν τα χελιδόνια που […]