Με ρώτησες στη στάση, αν είμαι καλά κι αν χρειάζομαι κάτι, κι εγώ μπροστά σε τόσο νοιάξιμο ντράπηκα να πω για την ξεχασμένη σταγόνα που μόλις είχε στάξει από τη μουριά κι απόμεινε δάκρυ ασάλευτο στο μάγουλο αποζητώντας κάποιος να το προσέξει.

0 Replies to “Της αρσενικής Μουριάς

Απάντηση σε nefelor Ακύρωση απάντησης